Asimon.info

Rozwój zorganizowanego (prawnie i organizacyjnie) tzw. rynku wierzytelności pieniężnych w Polsce powoduje to, że bank jako wierzyciel uzyskuje większe możliwości uzyskania zaspokojenia swojej należności od przedsiębiorstwa w sposób pośredni. Z reguły należności takie cedowane są na inne podmioty za stosownym wynagrodzeniem (art. 509 KC). Nabywca wierzytelności (cesjonariusz) z reguły wykorzystuje możliwość dokonania potrącenia (art. 498 KC). Co ciekawe, cesją obejmowane były także i takie wierzytelności banku, które już wcześniej umieszczone zostały w bankowych tytułach wykonawczych (zob. np. art. 14 „Regulaminu Giełdy Wierzytelności Pieniężnych” - Rzeczpospolita z 22.5.1996 r.; bankowy tytuł wykonawczy został wymieniony wśród „dokumentów poświadczających istnienie i wartość wierzytelności”). Prawna „mobilność” wierzytelności bankowych sprzyja więc możliwości pośredniego ich zaspakajania.
Banki też korzystają ze szczególnego reżimu tzw. publicznej sprzedaży wymagalnych wierzytelności bankowych (art. 38-42 ustawy z 3.2.1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw, Dz.U. Nr 18 , poz. 82 ze zm.).